ویدئو
بهمن ۱۰, ۱۳۹۵
نمایش همه

خبر

علی نوری‌اسکویی کارگردان «رهایی از بهشت» گفت: مخاطب سینما سال‌هاست از دنیای اکشن حتی در فیلم‌های زنده محروم مانده است. ما خواستیم با این تجربه خاطرات گذشته و از دست رفته را برایش تداعی کنیم!
به گزارش ستاد خبری جشنواره فیلم فجر، علی نوری‌اسکویی در جشنواره سی و پنجم فیلم فجر با انیمیشن سینمایی «رهایی از بهشت» حضور دارد. اسکویی درباره فیلمش می‌گوید: «ایده فیلم از سال‌ها پیش در ذهنم بود. داستان در ستایش داستان‌گویی است. تلاشم این بود تا با نگاهی جدید کلیشه را بشکنم. وقتی از انیمیشن صحبت می‌شود، شاید اولین چیزی که در ذهن می‌آید کارتون «تام و جری» است اما در دنیا انیمیشن به عنوان بستر بیانی بسیار کارا، برای روایت مضامین جدی است. بعد از موفقیت انیمیشن‌هایی چون «تهران ۱۵۰۰» که یک کمدی نقادانه بود و «شاهزاده روم» با داستانی مذهبی، خواستم فیلمی بسازم که قابلیت روایی جدیدی را از انیمیشن به مخاطب نشان بدهد. روایت در «رهایی از بهشت» غیرخطی است و داستان‌ در آن به صورت چند لایه روایت می‌شود. کار سختی پیش روی‌مان بود که از دلش تجارب تکنیکی پیچیده و تجربیاتی جدید کسب کردیم. فیلمی اکشن که در قد و قواره سینمای روز دنیاست. مخاطب سینما سال‌هاست از دنیای اکشن حتی در فیلم‌های زنده محروم مانده است. ما خواستیم با این تجربه خاطرات گذشته و از دست رفته را برایش تداعی کنیم.»
نوری اسکویی در پاسخ به این سوال که چرا در سینمای ایران تنوع ژانر دیده نمی‌شود؟ گفت: «دلیل‌اش این است که حال سینما آن طور که باید خوب نیست. وقتی فیلمسازی چون مرحوم عباس کیارستمی سراغ تجربه تجریدی می‌رود و دست به خلق اثری متفاوت می‌زند، خیلی‌ها دنباله روی او می‌شوند که دلیلش عدم خودباوری و نداشتن فکری آزاد و مستقل در فیلمسازان است. فیلمساز سراغ قصه‌ها و الگوهایی می‌رود که آزمونش را پس داده باشد و به تعبیری کپی‌کاری می‌کند. در جریان این نگاه بیمارگونه، سینما هم بیمار شده و میل مخاطب برای استقبال از دست رفته است. نه سینما و نه مردم دیگر به هم اعتماد ندارند و اندک اعتمادشان از دست رفته است. فیلم‌ها دیگر با جرأت حرف نمی‌زنند، که این موضوع برای مخاطب امروز اصلا قابل هضم نیست. در این بین اندک فیلمسازانی که سراغ داشته‌های هنری خودشان می‌روند، جریان‌ساز می‌شوند. مثل آقای اصغرفرهادی یا مرحوم کیارستمی!»
نوری‌اسکویی درباره ادغام بخش «نگاه نو» و «سودای سیمرغ» گفت: «سال‌هاست که آرزو می‌کنم این اتفاق رخ دهد. به‌نظرم فیلم‌ها می‌بایست فارغ از خالقانشان قضاوت بشود. فیلم خوب و بد داریم نه فیلمساز بی تجربه یا با تجربه! از طرفی قانون گذشته باعث بی‌انگیزگی در عواملی می شد که در فیلم کارگردانان فیلم اول همکاری می‌کردند. به هر حال موضوع دیده شدن و تشویق مهم است و نمی‌توان کتمانش کرد.»
کارگردان «پشت دروازه بهشت» درباره تغییر مدام مقررات جشنواره گفت: «این تغییرات به نفع سینما نیست. فیلمساز می بایست برای بلند مدت برنامه‌ریزی کند. خیلی‌ها مایلند در این جشن داخلی حضور داشته باشند اما به دلیل نبود قانون مدون هر سال با اتفاقاتی جدید مواجه می‌شوند و تکلیف‌شان با جشنواره روشن نیست. به عنوان مثال ساخت فیلم انیمشین حداقل دو سال زمان می‌برد. فیلمساز تلاش می‌کند تا فیلمی قابل‌توجه عرضه کند، اما… یکی از اقداماتی که می‌توان به واسطه‌اش جشنواره را نظم داد، داشتن دبیر ثابت است. خیلی دور از ذهن نیست که چنین اتفاقی اجرایی بشود. در جشنواره دوسالانه پویانمایی تهران به دبیری محمدرضا کریمی‌صارمی شاهد این ثبات هستیم و جالب اینکه نتیجه خوبی گرفته‌ایم. جشنواره هر سال رو به جلو حرکت می‌کند و در دنیا شناخته شده است. در هر دوره هزاران فیلم از سراسر دنیا در این جشنواره شرکت می‌کند. دبیری در جشنواره فجر شبیه گوشت قربانی شده که هربار به کسی پیشکش می‌شود. در تمام دنیا، دبیر شأن دارد. این شأنیت باعث می‌شود جشنواره شخصیت پیدا کند. در ایران تشخص افراد به تشخص جشنواره ارجحیت دارد.»
پیشنهاد به دبیر جشنواره
نوری اسکویی گفت: «هرکسی که دبیری جشنواره را مدیریت می‌کند باید گوش شنوا داشته و بشنود. به دبیر محترم پیشنهاد می‌کنم نظرات مخالف و موافق را بشنود. از این نظرات قطعا شخص به تصمیم‌گیری راحت‌تری می‌رسد. اگر این اتفاق بیفتد سینما، خودش را ترمیم می‌کند.»

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *